WE LOST.

 

Nie umiałam się dzisiaj skupić na teście z angielskiego, myślami byłam przy naszej wczorajszej rozmowie. Zaskakujące jak szybko staliśmy się sobie obcy. Kto by pomyślał, że to się tak potoczy. Jakoś nie potrafię zająć się czymś innym.

Boli mnie głowa i nie mogę spać,chociaż dokoła wszyscy już posnęli,nie mogę leżeć a nie mogę wsta,mija ostatnia nocka w mojej celi.

Ostatnie dni bardzo mnie przytłoczyły. Chyba jeszcze nigdy coś takiego się nie zdarzyło. Nie jestem pewna czy dobrze zrobiłam mówiąc o wszystkim. Nie wiem. Za kilka godzin zostanę obudzona na super rodzinne świąteczne śniadanie, którym chyba rzygnę od słodkości mojej matki i sztucznego uśmiechu. Nie jest dobrze. Czuję się tu ograniczona mimo to, kiedy mnie tu nie maa to tęsknię. Tęsknota jest do dupy. OK idę spać. Maleńczuk na dobranoc :).